WSPOMNIENIE Z FRANCJI

         
             Zamek w Chenonceau nad rzeką Cher w dolinie Loary 




         ZAMEK DAM

Aleją grabów szłam przed siebie

W historię, w świat, który przeminął.

Lecz czy naprawdę? Blask na niebie

Cisza … i dźwięk, który nie zginął...

Ktoś ku mnie zmierza z głębi lasu,

Na drodze końskie grzmią kopyta.

Szalony jeździec! Nie miał czasu

Spojrzeć! Już zniknął. Staję wryta…

Patrzę z podziwem – zamek drzemie

Wyjęty z baśni, nad Cher, rzeką,

W ogrodach pięknych jak marzenie;

Szum lasów płynie hen!...daleko.

Szept:„ w zmarszczkach wokół Twoich oczu

Miłość uwiła sobie gniazdko…”

Jeździec, król młody i uroczy

Wyznanie czynił szczerze, gładko…

A miłość życia, piękna Diana

U boku jego wiernie stała,

Dama – do dziś nie zapomniana

Uczona, boska, doskonała.

Królowa – matka, Katarzyna,

Nie znosi wdowiej samotności:

Łowy i bale, uczty, wino

I pięć królowych w zamku gości.

W „czarnej komnacie” się unoszą

Ludwiki nieszczęśliwej łkania,

O spokój duszy króla proszą;

Świat przestał istnieć, słowa – ranią.

Młoda Gabriela, śliczna, miła,

Nią się raduje Pańska dusza –

Króla - kochanka opuściła;

Wspomnienie o niej do dziś wzrusza.

Damy zdobiły zamek stary

Urodą, wdziękiem, tańcem, pieśnią.

Kochały piękno, lasów czary;

Chłonęły życie pełną piersią.

Poezja z tych miejsc cicho płynie…

Miłością Chenonceau oddycha;

I magia - ona nie zaginie…

Wierszem las szumi, szemrze rzeka …

Ogrody wonią zniewalają,

Słodyczą róż, kwieciem lawendy;

A starodrzewy osłaniają

Ścieżki miłości - do legendy.

Listopad 2011r.                                                  Ewa Utracka

                

       

                      Różany ogród Diany de Poiters

  fot. Ewa Utracka