PROŚBA
DO PANA BOGA
Już
wiosną świat oddycha
I
zapach jej czujemy.
Do
domku z naszych marzeń
Tęsknimy,
więc jedziemy.
Tu
ptaki nas witają
Porannym,
wdzięcznym śpiewem,
I
fiołki zakwitają
Na
trawie, tam, pod drzewem...
Śniadanie,
w słońcu - kawa,
Rozmowy,
spory, plany -
Co
byśmy zmienić chcieli,
Co
najpierw zrobić mamy...
Godziny
pracy potem
Takiej,
na nasze siły;
A
wokół uśmiech wiosny...
Pragnienia
się spełniły.
Dzięki
Ci, Panie Boże
Za
świat, co nas otacza
Wspaniały,
wprost magiczny,
Bo
dobroć Twą oznacza
Dla
kwiatu, psa, owada
I
nas, dotkniętych wiekiem,
Gdyż
dobrze wiesz, jak trudno
"Jesiennym"
być człowiekiem...
Pragnę
Ci się pokłonić,
Kwiat
Róży ucałować,
Bo
moje dzikie serce
Chce
nadal Cię miłować
Za
Piękno i Człowieka,
Co
życie mi daruje,
A
synem i wnukami
Mądrze
się opiekuje.
A
gdy już czas nadejdzie,
Staniemy
u bram Nieba,
Pozwól,
że Cię poproszę:
Nam
- razem być potrzeba.
Neum (Bośnia), wrzesień 2019r Ewa Utracka
fot. Ewa Utracka
