NIEBIESKIE RÓŻE

                                                                     

   

               PROŚBA DO PANA BOGA

Już wiosną świat oddycha

I zapach jej czujemy.

Do domku z naszych marzeń

Tęsknimy, więc jedziemy.

Tu ptaki nas witają

Porannym, wdzięcznym śpiewem,

I fiołki zakwitają

Na trawie, tam, pod drzewem...

Śniadanie, w słońcu - kawa,

Rozmowy, spory, plany -

Co byśmy zmienić chcieli,

Co najpierw zrobić mamy...

Godziny pracy potem

Takiej, na nasze siły;

A wokół uśmiech wiosny...

Pragnienia się spełniły.

Dzięki Ci, Panie Boże

Za świat, co nas otacza

Wspaniały, wprost magiczny,

Bo dobroć Twą oznacza

Dla kwiatu, psa, owada

I nas, dotkniętych wiekiem,

Gdyż dobrze wiesz, jak trudno

"Jesiennym" być człowiekiem...

Pragnę Ci się pokłonić,

Kwiat Róży ucałować,

Bo moje dzikie serce

Chce nadal Cię miłować

Za Piękno i Człowieka,

Co życie mi daruje,

A synem i wnukami

Mądrze się opiekuje.

A gdy już czas nadejdzie,

Staniemy u bram Nieba,

Pozwól, że Cię poproszę:

Nam - razem być potrzeba.

Neum (Bośnia), wrzesień 2019r          Ewa Utracka   

     

fot. Ewa Utracka