WSPOMNIENIA Z ITALII

 

                                                    Piękne Morze Tyrreńskie

     PORANEK NAD MORZEM TYRREŃSKIM

Cichym poszumem wita morze;

W porannym słońcu rosa lśni

Na trawy źdźbłach jak mini- zorze;

Na liściu palmy kropla drży.

Daj dłoń i chodźmy w stronę plaży.

Jak miła oleandrów woń!

Wśród bugenwilli ogród marzy,

Poniżej, w dali - morska toń.

Od morza wiatr me włosy muska,

Igra leciutko tam i tu...

Lecz czy to wiatr czy Twoje usta

Słodsze niż płatki rannych róż?

Uśmiechem ranka są promienne

Szeregi fal z pianą jak śnieg.

W dali urwiska skały ciemne,

Głazy, okruchy zdobią brzeg.

Muszle - wymyślne, duże, małe

Morze w prezencie daje nam.

Zbieramy – czarne, rdzawe, białe,

Perłowe; teraz wejdźmy tam,

Gdzie skalny grzbiet słońce zakrywa.

Za szmaragdową - druga dal.

Posłuchaj! Morze dla nas śpiewa

Melodie - cichym pluskiem fal,

O nas! O dniach, które minęły

W uroczym Anzio, Boże mój!

Gdy do tych plaż przez fale brnęły

Oddziały polskie – i szły w bój.

Dziś wielki kamień Ich wspomina;

A plaża kwitnie, barwą gra

Motylich skrzydeł – parasoli!

Czar prysnął! Chodźmy, na nas czas.

Lipiec 2008r.                                                   Ewa Utracka

                  

                

  fot. Ewa Utracka

WSPOMNIENIA Z RZYMU

 

   

                                                        Test prawdomówności

                                 USTA PRAWDY

Wyszłam z kościółka greckiego,

Z półcienia i z wieków kurzu.

Spoglądam na rzymskie niebo,

Na zieleń pinii na wzgórzu.

Czuję spojrzenie na sobie;

Skąd tyle siły w tym wzroku?

Powoli odwracam głowę

I patrzę ciekawie wokół.

W cieniu portyku starego

Tkwi duża, kamienna tarcza

Z kawałka marmurowego;

W niej twarz niby-ludzka, starcza.

Jest taka martwa i dziwna,

Brodata i długie włosy;

Chyba to jednak mężczyzna;

Pięknie rzeźbiony nos, prosty,

Oczy okrągłe i straszne

Patrzą tak groźnie choć puste!

Lecz najważniejsze - wyraźne

W twarzy otwarte są usta

Masz coś na sumienie, chłopcze?

Niewiernyś, jesteś potwarcą?

Nie kładź w nie ręki, wędrowcze!

Usta odgryzą dłoń kłamcom.

Stąd „Usta Prawdy” ich miano,

Unikać - wielu się stara.

Lecz wiem, że gdzieś zapisano:

Pokrywa studni prastara.

Marzec 2009r                                                 Ewa Utracka

                      

              

                       Pokrywa studni miejskiej 

                              ( Vw pne)

                  tzw. Usta prawdy

 fot. Ewa Utracka