Św. Jan Paweł II, Papież
Krokusowe hale w ukochanych Tatrach
E P I T A F I U M
Siadła
Wiosna, dziewczę
młode
Nad
ruczajem, patrzy w wodę;
Rozplata
zielone kosy
I
strząsając
krople rosy
Wkłada
wianek kaczeńcowy.
-Czemuś
smutna w dzień
kwietniowy?
Skąd
te łzy na
życia progu?
-Wielki
Człowiek spoczął
w Bogu!
Wstąpił
On, Piotr naszych czasów,
Z ziemi
Słowian, z pól i
lasów,
Zniewolonej,
wyzwolonej,
Z gór,
z Wadowic – biskup Romy
W Ojca
dom. Ten Pasterz boski
Niósł
na barkach ludzkie troski.
Błogosławił,
brał w ramiona
Nędzę,
głód; tulił
do łona
Słabość,
choroby i smutki
Czarnoskórych
i malutkich.
Bywał
– Autorytet świata
–
Tam,
gdzie brat pokrzywdził
brata.
Z czcią
całował
świętą
ziemię
Stając
tu, gdzie polskie plemię.
Błagał
Boga Najwyższego
O
przyjście Ducha
Świętego.
Ten
odnowił nas, cud
sprawił:
„Solidarność”
nam zostawił.
Mądrość
czynów w Krzyża
cieniu
Słynie
w JP pokoleniu.
Polsko,
płacz! Jego duch
wolny!
Był
w cierpieniu ludzki, godny!
Nie
ujrzy Go Częstochowa,
Nie
powita młódź
Krakowa!
W Oknie
Krzyż i Okno
milczy…
W dole
tłum i ognie
zniczy.
"Zygmunt" bije, w żal
bogaty...
Wszędzie
kwiaty, kwiaty, kwiaty...
Z Błoń
i gdzie Mariacka wieża
Płynie
„Barka”, pieśń
Papieża...
Zamknął
Księgę
wiatr kwietniowy;
Schyliły się ludzkie głowy.
Z Rzymu
głos: subito
Santo!
Poniósł
wiatr ku śnieżnym
Alpom.
Wiatr
to był, czy też
Duch Święty,
Ten
dech Wiosny, niepojęty?
Wiosna
modre oczy wznosi
O
pociechy słowa
prosi
I
powtarza nam przesłanie:
„...Zatrzymaj
się. To
przemijanie
Ma
sens...ma sens...ma sens...”
Jan Paweł
II „Tryptyk Rzymski”
- cytat
wykorzystano w dwóch ostatnich wersach
Październik
2008r. Ewa Utracka
Uwaga:
przekazano na Konkurs ogłoszony
w „Czasie Czchowa” przez organizatora –
Watykan; Bazylika św. Piotra
fot. Ewa Utracka
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz