BALLADA

       

                   

                        Dama Carcas - rzeźba na murach obronnych fortecy

                               Carcassonne

        LEGENDA  O  DAMIE  CARCAS

Hej! Dawno temu, lat tysiąc i więcej

Południe Galii Araby zdobyli,

Wierni Proroka, wojaków tysiące,

Kraj Półksiężyca tutaj założyli.

A rzecz się miała również dawno temu,

Gdy Charlemagne był Franków cesarzem,

W zażartych bojach gnębił Saracenów,

Których to Ballak był mężnym włodarzem.

Ów wódz miał żonę kochaną i piękną;

Dniem każdym, myślą, z nią przywykł się dzielić.

Z Carcasso była; miasto go urzekło!

Giaur je obległ, bronić się musieli.

Wojna trwa długie tygodnie, miesiące,

Pięć lat minęło; w bitwie Ballak zginął.

Płacze małżonka, z nią ludu tysiące.

Czy Saraceni jak ten sen przeminą?

Miasto wciąż walczy, ubywa obrońców,

Pragnienie dręczy, bo w studni mniej wody.

Ramiona mdleją; och, zaćmij się słońce!

I głód doskwiera, i noc bez ochłody.

Nieszczęsnym matkom śmierć dziatki porywa,

Zasłony tłumią rozpaczliwe łkania.

Lęk i choroby każdy kąt ukrywa,

Słychać o jadło i wodę błagania.

Dama z Carcasso w domu za murami

Duma, jak wspomóc, ocalić niewinnych.

Na myśl o klęsce zalewa się łzami

I nagle widzi – zabawki dziecinne!

Czas goni! Służki przybiegły z pomocą;

Kukieł słomianych wykonały tysiąc.

Pani na wałach układa je nocą;

Hej, wojów więcej! Franki mogą przysiąc.

Dama z Carcasso swą świnkę upiekła.

Jak pięknie pachnie przysmak znakomity!

A z ziarna ciasto! – Jak sobie przyrzekła,

Z wałów zrzuciła obiad wyśmienity.

Głodne wojaki Karola, cesarza,

Strawę poczuli, w pośpiechu spożyli.

Po dobrym jadle i drzemka się zdarza;

Panu donieśli i radę złożyli.

I Charlemagne dumał, z nim panowie:

- Odwrót zarządzam, trąbić „wsiadanego”!

Twierdzę oblegać dalej – bezcelowym!

Wojów tam dużo i jadła dobrego!

Wtem Dama Carcas z orszakiem przybywa,

Przed władcą godnie i z powagą staje:

- Pokój przynoszę i do niego wzywam!

Oliwną gałąź Karolowi daje.

Gdy powracała, z miasta trąby dźwięczą

Z triumfem, radośnie, że Carcassonne żywe.

I cesarz ujrzał Damę Carcas - wielką,

Wierną ludowi i – odszedł w podziwie.

Styczeń 2012r.                                              Ewa Utracka

                   

           

                           Carcassonne - miasto-forteca

fot. Ewa Utracka