Krzew forsycji
NADEJŚCIE WIOSNY
Bóg
otworzył
Czasu wrota,
Przeszła
przez nie zorza złota;
Z
boku, zapatrzone w zorzę
Niebem
biegło
dziewczę
hoże
-
Wiosna.
Kiedy dotrze do nas?
Czym
przybędzie
do nas ona?
Z
wiatru wiewem, samolotem?
Z
ciepłem
słońca,
na piechotę?
Lecz
nie przyszła.
Zaistniała!
Świat
objąwszy
w głos
się
śmiała!
Ożyły
pola i łąki;
Rozdzwoniły
się
skowronki.
Na
kominie, spójrz, kochany,
Zagnieździły
się
bociany!
Ten
poleciał,
tamten drepce.
Komu
dziecko, komu?- klekce;
A
ptaszki - zwiastuny Wiosny
W
niebo pieśni
ślą
miłosne.
Każdy
ćwierka,
gwiżdże,
kwili:
Gniazdko
wiję,
moi mili!
W
gniazdach zaraz będą
jajka
I
pisklęta
– Wiosny bajka.
Jajkiem
dzielmy się,
mój miły!
Życz
mi z Wiosną
zdrowia, siły!
Nadzieja
się
w niebo wznosi,
-Nowe
życie
idzie! – głosi.
Boski
sens ma przemijanie,
Kiedy
Ona nam zostanie
Na
świat
nowy i ład
nowy,
Nową
dolę
i czas nowy.
Kwiecień
2011r. Ewa Utracka
Niezapominajki
fot. Ewa Utracka
Copyright by Ewa Utracka - dot. wszystkich zamieszczanych utworów n/n blogu

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz