JESIENNY   BUKIET

Ułożyłam dziś bukiet niezwykły, bogaty:

Słoneczniki w nim płoną jak latarnie życia,

Dalie, astry -  to jesień zwiastujące kwiaty,

Chryzantemy, co dziwią kolorami kwiecia.

Suche trawy, a liście! Jak barwą się mienią

Te lipowe, z kasztana, dębowe i z klonów,

Malowane brązami, żółcią i czerwienią;

Zanim zwiędną, opadną  –  zapachem owioną.

- Nie narzekaj, człowieku, żeś wątły, żeś stary,

Żeś czasem odrzucony, często zapomniany;

Jak ten bukiet Twe życie, doświadczeń  bez  miary!

To o nich opowiadaj dzieciom przyszłej wiosny

I ucz, Ty, liść z  bukietu, łamliwy, niechciany!

Poprzez zimy je prowadź w byt nowy, radosny!

                                          Markowi, naszemu Bratu

                                                                      dedykuję

listopad 2014                                                   Ewa Utracka

                       

                 

 fot. Ewa Utracka