Jesienny poranek
Z TOBĄ BYĆ...
Wyjdź ze mną przed
nasz dom, kochany,
Spójrz, jaki piękny mamy dzień..!
Słoneczne, górskie panoramy,
Za domem - chłodny dębów cień.
Las pełen baśni cieszy oczy,
W dolinie rzeka szemrząc, lśni.
A tam dom - swojski i uroczy,
Wtulony w sad na wzgórzu, śpi.
Chcę ucałować Twoje skronie
Już srebrne, jak ta pajęczyna…
Pogodne oczy, pieścić dłonie.
Pajączek nicią tak je splata,
Że stułę mi to przypomina.
Być z Tobą - Sens Babiego Lata.
fot. Ewa Utracka
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz