OGRÓD TAJEMNIC

 

                                                           Wymarzony domek

           GENEZA MOJEGO OGRODU

Pewnego, śnieżnego dnia rano

Życie mi się zmieniło;

Mijał czas, coś się skończyło.

Milczałam i płakałam,

Aż sobie przypomniałam:

„...Czyńcie sobie ziemię poddaną...”

„...Czyńcie sobie ziemię poddaną...”

Przez lata to robiłam;

Z ugorami walczyłam,

Rośliny zdobywałam,

Miejsca im wyznaczałam,

Do siódmych potów, wieczór i rano.

„...Czyńcie sobie ziemię poddaną...”

Plewiłam i kosiłam,

Grabiłam, podlewałam,

Kwiaty pielęgnowałam

Barwne krzewy sadziłam,

Do upojenia, wieczór i rano.

„...Czyńcie sobie ziemię poddaną...”

Własny las utworzyłam:

Sosny zdrowie niosące,

Brzozy wdziękiem cieszące,

Modrzewiom się skłoniłam,

Z podziwem, wieczorem i rano.

„...Czyńcie sobie ziemię poddaną...”

Nasz dom w pnącza odziałam:

W wiciokrzewy pachnące,

W miliny kwieciem płonące,

Winogron smak dodałam

Z weselem, wieczorem i rano.

„...Czyńcie sobie ziemię poddaną...”

Litry potu wylałam,

Planowałam, marzyłam,

Ogród z trudem tworzyłam.

I nie raz pomyślałam:

- Ja jestem tej ziemi poddaną!

Czerwiec 2016r                                        Ewa Utracka

   

                        Płomienne azalie

 fot. Ewa Utracka