POLNE KWIATY

 

                                                      Dolina środkowego Dunajca

   

              LIST DO ...

Tęskno mi za Tobą, rodzinna Dolino

Dunajca; ku Tobie westchnienia me płyną;

Gdzie dom ojca stoi, jak ta przystań cicha,

Dla dziecka bezpieczna, bo głos matki słychać.

Tęskno za podwórkiem, gdzie człek rósł jak drzewko,

Tęskno za sąsiedzkim wołaniem i śpiewką.

Gdzie te nasze śliwy, jabłonie kochane?

Gdzie te wonne łąki kwieciem malowane?

Gdzie las pełen grzybów, a wody – uśmiechów?

Gdzie strumyk, co szemrze, gdzie śpi leśne echo?

Zostałeś, mój domu, w mych sennych marzeniach;

Zostałaś, ma Ziemio, w pieśniach i wspomnieniach.

Więc tęsknię za Tobą, Ziemio pełna krasy,

Gdy porzucić przyszło Twoje góry, lasy.

Tak, jak przed stuleciem pracy szukać trzeba,

Aby w naszym domu nie zabrakło chleba.

Tęskno mi za tobą, Ziemio moja hoża!

Dzielą mnie od moich cudze kraje, morza.

Obcym ludziom służę pracą i siłami

I do Boga wzdycham, by być wreszcie z Wami.

czerwiec 2004r                                              Ewa Utracka

               

        

                                     Dom rodzinny 

  fot. Ewa Utracka