Witaj, Capri!
pl.wikipedia.org
TANIEC
PROMIENIA
O
baśniowa Capri, przez bogów stworzona!
Wzięłaś
nas, przybyszów z Północy, w ramiona,
Blaskiem
słońca, urodą, czarami owiałaś:
Bo
mur, rzeźba, kolumna opowiedzieć chciała
O
samotnym dziwaku – Tyberiuszu, władcy,
Przy
nim kłębią się zbrodnie, intrygi, oprawcy
W
willi, gdzie pachną kwiaty, olejki piniowe…
Stare
dzieje...Wspominam Grotę Lazurową,
Którą
Neptun stworzył przy skalistym brzegu.
O,
już widzę łodzie stojące w szeregu!
Teraz
hop! w łódeczkę, jak łupina kruchą.
Płyniemy
pod skały, w plusk fal, w ciszę głuchą.
Jak
mroczno! Przytul mnie! O! łódek tu sporo!
Dreszcze!
Na zjawisko czekamy z pokorą.
Wreszcie
coraz jaśniej, bajkowo, błękitnie!
Każdy
załom skalny tym kolorem kwitnie
W
niebieskiej poświacie. Drży wiązka promieni
Figlarnie
pląsając wśród wód, skał, kamieni.
Słoneczne
uśmiechy do groty wnikają,
Wodę
rozświetlają i ją wypełniają
Kolorami
błękitu, lazuru i cieni
Ukazując
moc twórczą i Słońca i Ziemi.
Wiecznie
młody promieniu! Ty od lat tysięcy
Igrasz,
budząc w ludziach podziw, nawet więcej…!
Jak
dziecko radosny, beztroski, uroczy,
Swoim
tańcem cieszysz śmiertelników oczy!
Jeszcze
chwila i koniec boskiego zjawiska.
Jak
szkoda! Już światło dnia i skały z bliska.
Niechże
Grota – dar bogów w pamięci zagości,
I
Capri – pełna piękna, magii i miłości!
Kraków,
grudzień 1998r Ewa Utracka
Drogiej
Madzi, mamie moich dwóch
wspaniałych
wnuków wraz z życzeniem
odwiedzenie
tego niezwykłego miejsca
dedykuję
Lazurowa Grota - Capri
commons.wikimedia.org
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz