Rzym; Mauzoleum cesarza Hadriana - Zamek Anioła
ZAMEK ANIOŁA
Cyklopie
mury cesarskiego Miasta
I
pinie rzymskie, gościnne;
Cud
- cytadela nad nimi wyrasta:
To
mauzoleum rodzinne.
Imperatorzy
i Romy obrońcy -
Filozof
i budowniczy
Tutaj
spoczęli; ich czas już się skończył.
Człowiek
jest prochem i niczym.
W
baśnie obrosła budowla wspaniała
Przez
blisko lat dwa tysiące;
W
czas moru Zamkiem Anioła się stała,
Więzieniem
śmiercią grożącym.
Przetrwały
wojny i klęski pożogi
Mury
boskiego Hadriana.
Arsenał,
twierdza papieska w czas trwogi.
Historia
w nim zapisana.
Z
sal płynie:"Perke?"- dźwięk głosu słodkiego:
Odwieczny
dramat młodości -
Karbonariusza
Cavaradossiego
I
Toski – jego miłości.
On
pada martwy karabinów strzałem,
Skok
z wieży - jej śmierci trzeba!
Operę
rozsławił śpiewaczki talent
I
kunszt Dominga Placida.
Czasem
w noc jasną, wśród murów, w cichości
Cień
Toski – "Mario!" zawoła;
I
on już przy niej – marzą o wolności
Przechodząc
Mostem Anioła.
Przez
most szły wojska, pielgrzymi, bogaci,
Przeszli
- w szum Tybru wiecznego.
W
lot rwą anioły – "szaleńcy skrzydlaci";
To
dzieje zamku starego.
Marzec
2009r. Ewa Utracka
Zamek i most Anioła i "szaleńcy skrzydlaci"
fot. Ewa Utracka


Brak komentarzy:
Prześlij komentarz