OBRAZKI ZIMY

                   

                                                                Walc angielski

        WALENTYNKI

Dawno temu, w Rzymie starym

Valentinus żył czcigodny.

Biednych leczył, uczył wiary,

Był ufności ludzkiej godny.

Młodzi nieraz się skarżyli

Na bezsenność, serca bicie

Na widok osoby miłej.

- Ach, jak ciężkie bez niej życie!

Valentinus błogosławił

Ich miłości w tajemnicy;

Małżonkami się stawali.

Nie w smak było to rodzicom.

Uwięziono Walentego;

Chrzcił w podziemiu, leczył trochę,

Wzrok przywrócił córce swego

Strażnika i ją pokochał.

Na śmierć wiodą nieszczęsnego!

Panna łzami się zalała,

Gdy od „Twego Walentego”

Pożegnalny list czytała.

Na pamiątkę dnia owego

„Walentynki” świat świętuje

W dzień lutego czternastego,

Choć wokół zima panuje.

W mroźny ranek kartkę dałeś

Z pękiem róż czerwonych, z sercem;

Jak Walenty napisałeś:

Kocham Cię! Tyś moim Szczęściem!

Śnieg kołderką ziemię skrywa,

A nam ciepło, a nam miło

Tak, jak tylko w święto bywa.

- Patrz! Słońce nam zaświeciło!

Luty 2011r.                                               Ewa Utracka

                

           

                         Róża na Walentynki

fot. Ewa Utracka