Droga do Krainy Bajek
W Ogrodzie Świateł wieczorem...Wieczór to pora bajek
Smerfoland
GARGAMEL
I SMERFY
Oto wioska Smerfów
Wczesną
porą w czwartek rano
Słonko
świeci, pachnie siano.
Papa
Smerf gwizdnął gwizdkiem
Z
domków wyszły Smerfy wszystkie.
Papa Smerf przed swoim domkiemSmerfiki
w podskokach biegną
Bardzo
głodne, ścieżką krętą
Łasuch
chochlą miesza w garnkach
I
zaprasza do śniadanka.
Hop, hop! Śniadanko!
Pycha
– pachnie wyśmienicie,
A
smakuje - znakomicie!
Trębacz
trąbką sygnał daje,
Cały
ród do zajęć staje.
Zajęcia SmerfówPracuś
chociaż nie jest stary
Już
założył okulary.
Śpioch
z poduszką chodzi wszędzie,
Ziewa,
drzemie, gdzie usiądzie.
Ważniak
gromko rozkazuje,
Ciapa
cicho lamentuje.
Codzienna ciężka praca
Siłacz
siekierą wywija,
Drzewa
rąbie, gwoździe wbija.
Sprzęty
sprawnie wykonuje
I
wesoło podśpiewuje.
Smerfetka przed swoim domkiem, wśród kwiatów
Smerfetka
zebrała kwiecie
By
ozdobić dom; już wiecie,
Cały
ród mieć musi pracę,
By
mieć zawsze pełną tacę.
I
tak przez dzień wre robota,
Czy
to środa , czy sobota.
A
każdego dnia wieczorem,
Pod
ogromnym muchomorem,
Na
polanie, pośród trawy
Zaczynają
się zabawy.
Rozniecają
fest ognisko.
Śpiewa,
tańczy wokół wszystko.
Smerfoland
aż dźwięczy śmiechem,
Las
mu odpowiada echem.
Aż
tu nagle – cóż za zmiana!
Niesłychana,
nie czekana!
Panika
i zgroza wokół!
Z
murów zamku się do skoku
Kot
szykuje, a po drodze
Pędzi
Stwór i wrzeszczy srodze!
Gargamel, zły sąsiad Smerfów z kotem Klakierem
Straszny
sąsiad, wróg odwieczny,
Podstępny
i niebezpieczny;
Bo
Gargamel Smerfy dręczy,
Goni
je, przeraża, męczy,
Łapie
w siatkę na motyle,
Więzi
je w niej długie chwile,
Porywa
do swego zamku,
Grozi
gotowaniem w garnku,
Zmusza,
aby mu służyły
I
na każdy rozkaz były!
Gargamel w swoim laboratorium męczy Smerfy
Papa
Smerfy chcąc ratować
Musiał
chwilę medytować.
W
tyglu mieszał lek wytrwale,
Aby
wypił go Gargamel.
Stwór
był szybszy: Papę złapał,
Ale
Papa nie fajtłapa:
W
ślepia Bestii lekiem chlusnął
I
Czarownik zaraz usnął!
Wszystkie
Smerfy uwolnione,
Powracają
ucieszone.
Nadzieję
na spokój mają,
Witają
się i śpiewają.
Lecz
Gargamel się obudził.
Patrzy,
nie ma małych ludzi!
Zły
– obmyślił nowy figiel.
Już
mikstury pełny tygiel.
Otwarł
księgę na przepisie,
Jak
obrzydzić Smerfom życie.
Klakier
gotów już do skoku.
Aż
tu pociemniało wokół,
Zadymiło
i zawrzało,
Coś
miauknęło, zaryczało,
Błysnęło
i oto Stwór
Stoi
w łachu pełnym dziur.
Pyszczysko
ma osmolone.
Klakier
– futro wystrzępione.
Czarownik
się wściekł! – Z powrotem
Biegnie
do wsi ze swym kotem.
(Klakier
jego powiernikiem
Jest
też i współpracownikiem).
Papa
Smerf gwizdnął gwizdkiem,
Smerfy
się rozbiegły wszystkie.
Ciemno
wszędzie, pusto wszędzie,
Głucho
wszędzie. Co to będzie?
Chyba
tylko nowa bieda...
Wstyd
– do zamku wracać trzeba!
Papa
Smerf swoich ocalił,
Cały
ród go za to chwalił.
Pieśni
śpiewał, a wieczorem
Wielki
bal pod muchomorem.
Siłacz
stoły już ustawił,
Trębacz
graniem wszystkich bawił.
Potem
hejnał zagrał gromko:
To
Smerfiki ciągną łąką
Wózek
z wielką niespodzianką:
Łasuch
upiekł ciasto z pianką,
Z
czekoladą, z jagodami,
Z
galaretką, z poziomkami.
Palce
lizać! Ciasto kroi.
Ród
w kolejce grzecznie stoi.
Potem
miodek w kubki leje,
Psoci,
aż się Smerfuś śmieje.
Papa
Smerf jak ruszył w pląs,
To
Smerfoland aż się trząsł.
Zdało
mi się, że tam byłam,
Ze
Smerfami miodek piłam.
Lecz
co miłe, kres mieć musi,
Choć
baśniowy świat tak kusi!
Agatka w Smerfolandzie
Dzieci, spać najwyższa pora!
Wnusiu,
odejdź od telewizora!
Kochanej prawnuczce
i córeczce Agatce
oraz
wszystkim,
którzy
lubią wesołe Smerfy
dedykujemy
Ewa
i Maciek
Utraccy
fot. Maciek Utracki
Kraków, grudzień 2023r