POWRACAJĄCE OBRAZY
Grudniowy półmrok; patrzę przez okno –
W parku – samotność i drzewa mokną;
Tam – melancholia w pustej alejce
Duma i wzdycha, aż boli serce..
Kiedyś kwieciście i śpiewnie było,
A potem – barwnie! I się skończyło.
Wczorajszy zapach liści, jesieni
Nocą w woń szronu i w mgłę się zmienił.
Nastał poranek szary, ponury;
Wiatr zadął – słońce błysnęło z góry!
Świat poweselał wręcz w mgnieniu oka;
Pan Bóg z uśmiechem spojrzał z wysoka!
Promieniem objął Planty zielone
Trawą i ochrą liści upstrzone;
Na ich tle pierwszy śnieg bielejący.
Obraz co roku powracający.
Ewa Utracka
fot. Ewa Utracka
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz