WIERSZE NA JESIENNY WIECZÓR

     

                                                       "Czwórka legionowa"

            MOGIŁY LASÓW BESKIDZKICH

W głuszy lasu beskidzkiego

Ucichł śpiew i rżenie koni,

Chłopców szept i jęk rannego,

Szmer modlitw, cichy szczęk broni…

Przebrzmiał dźwięk trąbki – pobudki

I werble szarej piechoty,

Głos komend - władczy i krótki,

Kół turkot i mocne kroki…

Dawno już działa umilkły -

Warkot, huk - boju odgłosy...

Cienie konnicy gdzieś znikły,

Padły w las, w mchy, w krople rosy…

Aż wreszcie pewnej jesieni,

W dzień listopadowy, mglisty

Cisza nastała w tej ziemi -

Leśnej, skrwawionej, lecz czystej…

I świętej - w mundurach szarych

Leżą w niej, z bronią u nogi

Żołnierze tych czasów starych -

Wojny, łez, klęski, pożogi…

Ich mogił pilnują krzyże,

Wiekiem schylone, sczerniałe,

Zatarte imię poniżej

I --„Poległ na polu chwały”…

Dębie, modrzewiu, buczyno!

Ochroń Ich przed wichrów wiewem!

Płacz, matko – wierzbo! Kalino!

Utulże ich ptaków śpiewem!

A Złotą, Polską Jesienią,

W blasku zorzy już gasnącej,

Gdy góry barwą się mienią -

Odwiedźmy wojaków śpiących.

Przy gwiazdach zapalmy ognie,

Nasze pieśni zaśpiewajmy.

Zbudźmy historię, pogodnie,

Starszym pierwszeństwa głos dajmy.

A potem kwiaty połóżmy.

Zapal znicz - wieczności znaczek,

I „Zdrowaś Maryjo” zmówmy.

Skłoń się! Requiescant in pace!

Listopad 2007r.                                                 Ewa Utracka  

    

         

                   Cmentarz wojenny z lat 1914-1920

         

            

   fot. Ewa Utracka